Het groen van Leeuwarden

zondag 17 april 2016 22:11
Door Dieneke Bulens

PAL GroenLinks vraagt naar mooie plaatjes van groene plaatsjes in Leeuwarden. Dat is eigenlijk helemaal niet moeilijk. Nu het weer zonniger en warmer wordt, gaan we-er-op uit! Even een loopje op zondag of even met de fiets genieten van het lekkere voorjaarsweer. Mijn fietstochtje naar de stad gaat langs de Potmarge en het speenkruid lacht mij zonnig toe, groot hoefblad bloeit, een waterhoentje schiet voor mij langs, de vink zingt de wereld in. Ik kan zo nog wel even door gaan. Wat heeft Leeuwarden toch een mooie plekjes. Bent u wel eens in het Abingapark geweest, bent u wel eens in de heemtuin van Aldlân geweest, wandelt u wel eens door de Froskepolle. En nu noem ik nog maar een paar stukjes groen aan de zuidkant van Leeuwarden, daar waar ik woon. Nee het is niet moeilijk om zulke plekken te vinden in onze stad.

Het groenbeleidsplan staat op dit moment op de agenda van de gemeenteraad. In dat plan wordt veel waarde gehecht aan eigen initiatieven. Zo zal er op 22 april, tijdens de internationale zaai-dag op het braakliggende terrein tussen het Zuidvliet en de 6e Saskiadwarsstraat omgetoverd worden in een (hopelijk) prachtige “Buurttuin Welgelegen”. In deze tuin kunnen omwonenden terecht voor ontspanning, ontmoeting, werken en oogsten. Zo’n initiatief heeft de goedkeuring van de gemeente. Een prachtig idee van mensen met groene vingers.

Wat ik zelf mooi vind, zijn spontaan opkomende planten. Als vanuit de spleet tussen een stoep een plant de kop opsteekt en gaat bloeien. Deze spontane vegetatie zou wat mij betreft gewildgroei genoemd mogen worden. Dit zou best het stedelijke groen van de stad mogen zijn. Dat we leren genieten van dit groen, dat we het gaan waarderen en ermee samenwerken. Op dit moment zou het trouwens zo maar kunnen zijn dat de biodiversiteit in de stad groter is dan op het platteland. Dat zegt natuurlijk wel iets over de verschraling van het groen en de biodiversiteit van ons landelijk gebied. Het lijkt mij ook zeker een zorg voor de gemeente, nu haar gemeentegrond zoveel groter wordt en meer uit platteland gaat bestaan. Hierover trouwens weinig te vinden in het groenbeleidsplan!

Op weg naar de stad langs de Potmarge eindigt mijn tocht op het Zaailand. Zaailand heet eigenlijk Wilhelminaplein, maar nog steeds in de volksmond wordt er gesproken over het zaailand. In de 16e eeuw lag het zaailand buiten de vesting Leeuwarden. Daar lagen bouwlanden. In de 17e eeuw werd de stad beter versterkt met nieuwe vestingwerken en dwingers en kwam het bouwland binnen de stad te liggen. Het heeft nog wel wat jaren geduurd voordat dat gebied werkelijk werd bebouwd met huizen. Er werd wel een brede kade aangelegd langs de Grote Heeregracht (ooit gedempt) met prachtige rijen bomen. Nog altijd werd en wordt dit terrein het zaailand genoemd. Dus stammend uit de tijd dat het bouwland was.

Maar nu herinnert ons daar niets meer aan. Het zaailand is een groot stenen plein. Fraai zeker en ook zij er nog een paar boompjes te vinden. Maar het groen aan het zaailand is ver te zoeken. Soms lijkt het zelfs dat Leeuwarders dit stenen plein als voorbeeld zien, want hoeveel tuintjes zien wij niet eenzelfde uitstraling hebben als het zaailand. Steen en nog eens steen. Zelf hoop ik stiekem dat spontaan groen eens de weg kan vinden tussen al dat steen van het zaailand.

Mijn nieuwe overbuurman geeft een goed voorbeeld, hij heeft de stenen van de vorige bewoner uit zijn tuin gehaald en er planten en struiken gepland. En  I like it, I like it, I like it.